IGNACY MACIEJEWSKI "SEWER"
( 1839 - 1901 )
Maciejewski

Ignacy Maciejewski pochodził z rodziny szlacheckiej, urodził się 28 lipca 1839 roku w Kobiernikach w sandomierskim. Rodzina jego przeniosła się do Warszawy a on na początku lat 60- tych poświęcił się studiom rolniczym oraz konspiracji, prowadzonej przez koła studenckie, radykalne w swych programach polityczno - społecznych. Z ramienia Komitetu Centralnego Narodowego, przekształconego w Rząd Narodowy, kierował akcją uwłaszczeniową w województwie sandomierskim, będąc jednocześnie komisarzem wojskowym w tym województwie. Był emisariuszem tegoż rzšdu w poznańskim. Uczestniczył w bitwach i potyczkach w Górach Świętokrzyskich. Jako pełnomocnik rządu podjął się również agitacji na rzecz Powstania Styczniowego w Galicji. W rezultacie schwytany i skazany na 8 lat więzienia, odsiedział 2 i został zwolniony na mocy amnestii. Następnie w obawie przed kolejnymi aresztowaniami wyjechał do Francji i Anglii, skąd pisał reportaże do prasy krajowej pod pseudonimem "Sewer". Powrócił do Galicji dopiero w roku 1878 już jako znany literat i w dwa lata później ożenił się z córką właąciciela dworu w Dołędze Marią Gunther. Jednak Sewera bardziej ciągnęło do pióra niż do pługa, dlatego sprzedał zadłużony majątek Zofii Podhorskiej, a sam osiadł w Krakowie. U Sewera spotykali się przedstawiciele życia kulturalnego i naukowego ówczesnego Krakowa. To dzięki niemu przybywali do dworu w Dołędze bracia Tetmajerowie, Stanisław Wyspiański, Lucjan Rydel i inni przedstawiciele "Młodej Polski". Dużo czasu spędzonego w Dołędze zaowocowało utworami, które napisał Ignacy Maciejewski : "Franuś Walczak", "Przybłędy", "Wiosna", "Marcin Łuba", "Magdusia", itp. Zmarł w Krakowie 22 września 1901 roku na atak serca. Pochowany został w kaplicy Guntherów w Zaborowie. W pogrzebie udział wzięli liczni przyjaciele zmarłego i żony : Stanisław Wyspiański, bracia Tetmajerowie, Adam Grzymała - Siedlecki, Michał Siedlecki i inni.






© PSP Zaborów 2011